17 Chesjwan 5782 | 23 oktober 2021
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     Israël     Media     Publicisten     
Wat gebeurde er echt tijdens Olympics 1972 München
Publicatiedatum: vrijdag 27 juli 2012 Auteur: Keesje Maduraatje | 982 keer gelezen
Antisemitisme buitenland, Duitsland, Olympische Spelen, (zelfmoord) aanslagen »

De aanslag op de Israëlische Olympische sporters wordt nog steeds voorgesteld als een goed voorbereide doelgerichte terreuraanslag, waar door de slecht bewapende en niet geïnformeerde Duitse politieagenten helaas niet adequaat op gereageerd kon worden. Zowel de terreurorganisatie PLO als de Duitse regering houdt deze mythe in stand. De werkelijkheid is echter geheel anders.

De enige overlevende terrorist, Mohammed al-Safadi, heeft later in verhoren uitvoerig verteld hoe hij in het vluchtelingenkamp Schatila werd gerekruteerd en hoe de terreurdaad verder was verlopen. In Damascus kreeg hij slechts les in het gebruik van de Kalashnikov, andere technieken werden hem niet bijgebracht. Via Joegoslavië reisde hij naar München waar hij 36 uur bij een station van de metro rondhing, voor hij door de overige leden van de groep werd opgepikt. Er was geen slaapplaats voor hem geregeld. Daardoor had hij 36 uur haast niet geslapen.

Het Palestijnse terreurcommando had het Olympische dorp niet verkend en wist ook niet precies in welke apartementen de Isralische sporters waren ondergebracht. De leider van de groep, Isa, belde eerst bij de sporters uit Hongkong aan. Daarna moest hij weer naar beneden om op de naambordjes de Joodse namen te kunnen herkennen. De deur van het hoofdgebouw was niet afgesloten. Daardoor konden de terroristen zonder problemen om 4:15 uur 's morgens naar binnen. Er werd bij de Israelische sporters aangebeld.

De Münchener politie vond later in de bagage van de terroristen folders over reizen naar Spanje, een pas gekochte jurk en het telefoonnummer van de dochter van de pensionhouder, waar de leiders van de actie hadden geslapen. Daaruit wordt geconcludeerd, dat de terroristen optimistisch over de afloop van de actie waren. Ze waren van plan de Israelische sporters zonder bloedvergieten te gijzelen en uit te ruilen tegen 200 gevangen PLO-strijders.  De actie verliep echter geheel anders.

De Israëlische sporters boden tegenstand. De 1,95 meter lange ringvechter Josef Gutfreund zag door de spleet van de deuropening de wapens van de Palstijnen en hield de deur dicht. Een andere sporter kwam aangerend en duwde ook tegen de deur. Pas nadat de Palestijnen begonnen te schieten werd de deur open gedaan. Ook in het apartement gaven de Israëlisch sporters zich niet meteen over. Moshe Weinberg en Josef Romano probeerden de terroristen hun wapens af te pakken, maar werden bij die poging doodgeschoten. 

Druk op de afbeelding

De actie was op dat moment eigenlijk al mislukt, omdat de opdracht was geweest, de sporters zonder bloedvergieten te ontvoeren. Op dat moment zat in Wenen de Duitse neo-nazi Willi Pohl al klaar om namens de Palestijnen een verklaring af te geven en zich solidair te verklaren. Hij had de leider van de terroristen wekenlang door Duitsland gereden en geholpen de terreurdaad voor te bereiden.  Hij was over het preciese doel van de aanslag niet van te voren geïnformeerd. Op het moment dat Willi Pohl merkte dat er al doden waren gevallen en dat het een aanslag op het Olympische Dorp betrof, begon hij koortsachtig de verschillende telefoonnummers van de PLO-leiding en de Fatah geheime dienst te bellen. Hij kreeg al geen gehoor meer. De actie was al als mislukt beschouwd en de terroristen en hun slachtoffers werden aan hun lot overgelaten.

Datzelfde merkte ook de leider van de terreurgroep, Isa. Hij wilde naar Tunis bellen om verdere instructies te ontvangen, maar kreeg geen Fatah-leiders meer aan de lijn. Hij moest nu zelf verdere beslissingen nemen en eiste een vliegtuig naar Egypte. De Münchner politie liet weten deze eisen in te willigen en stelde een vliegtuig bereid om de gijzelaars en de gijzelnemers te laten vertrekken. De premier van Egypte had toen echter al laten weten niets met de actie te maken te willen hebben. De Minister van Buitenlandse zaken Genscher ging hoogstpersoonlijk naar het apartement om met de gijzelaars te praten en te vragen of ze bereid waren naar Egypte te reizen. De doodsbange gijzelaars lieten weten dat ze niet geloofden een bevrijdingsactie te overleven. Daarom stemden ze in met een uitreis naar Egypte.

De planning van de Duitse veiligheidsdienst was, om bewapende politieagenten, verkleed als bemanningsleden, in het vliegtuig te laten plaats nemen. Helaas werden de veiligheidsagenten bang en verlieten het vliegtuig. Daardoor konden de twee terroristen die het vliegtuig van te voren verkenden zien dat het leeg was. Ze liepen terug naar de helikopter waar de gijzelaars en overige terroristen zaten en werden tijdens het teruglopen doodgeschoten. Daarna volgde een vuurgevecht van tweeëneenhalf uur. De gijzelaars werden door de genoemde Mohammed al-Safadi gericht doodgeschoten. In het vuurgevecht kwamen negen gijzelaars, zeven terroristen en een politieagent om.

De Duitse regering heeft steeds volgehouden, dat de terreuractie geheel onverwacht en zonder aankondiging plaatsvond. Bovendien wordt de mythe van de goedvoorbereide terroristen tot de dag van vandaag in stand gehouden. Beide mythes zijn nu door de Spiegel in de uitgaven van 23 juli 2012 weerlegd. Er waren wel degelijk waarchuwingen vooraf geweest en enkele geheime diensten waren op de hoogte van de dreiging.

De Duitse regering maakte zich er achteraf zorgen over, dat de Arabieren door de daad in een kwaad daglicht zouden worden gesteld. Daarom wordt er in de kabinetzitting van 7 september voor gewaarschuwd niet "Alle Arabieren over een kam te scheren". (zie foto)  Tegelijkertijd hebben de Duitse ministeries echter ook na deze mislukkingen de GSG9 opgericht, waardoor latere acties zoals de kaping van het vliegtuig met Joodse passagiers in Entebbe, waar dit keer geen neo-nazis , maar extreem-linkse RAF-leden aan meededen, wel op een adequate manier kon worden opgelost.

Bron:

 

Copyright © 2012 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2021 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.