17 Chesjwan 5782 | 23 oktober 2021
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     Israël     Media     Publicisten     
Boycot-Israëldecreet van de Europese Unie zorgt voor aardbeving in Israël
Publicatiedatum: woensdag 17 juli 2013 Auteur: Ulrich W. Sahm en Israel Today | Vertaling en bijschriften: Brabosh | 842 keer gelezen
Yesha - Westbank, Europese Unie, 'Nederzettingen', Nederland tav Israel en Joden in NL, BDS (Boycott, Divestment and Sanctions) »
Een bindend decreet van de EU verbiedt iedere verstrekking van studiebeurzen, onderzoeksmiddelen of prijsuitreikingen aan Israëli´s die hun vaste verblijfplaats op de Westelijke Jordaanoever, op de Golanhoogte of in Oost-Jeruzalem hebben. Ook de samenwerking met deze Israëli´s en hun financiële ondersteuning werd verboden. Het besluit zou voor alle 28 lidstaten bindend zijn. De gedupeerden zijn meer dan een half miljoen joodse Israëli´s.

Volgens de nieuwe richtlijn zou in het vervolg iedere overeenkomst tussen een EU-lidstaat en Israël een clausule moeten bevatten, volgens welke de “nederzettingen” geen deel van de staat Israël zouden zijn. De parlementariër en viceminister Ofir Akunis sprak van een “foutief en betreurenswaardig besluit”. “Zulke stappen, nog voordat de Palestijnen een terugkeer naar de onderhandelingstafel hebben verklaard, zorgen ervoor dat vredesgesprekken moeilijker worden in plaats van ze te bespoedigen.”

De minister voor Regionale Ontwikkeling, Silvan Shalom, zei dat de regeling zou laten zien hoe “ver verwijderd” Europa zou zijn van de realiteit in het Midden-Oosten. Europa zou zichzelf buitensluiten van een deelname aan het vredesproces. Het kantoor van minister-president Netanyahu zwijgt nog over het nieuwe EU-besluit [correctie: de premier heeft intussen wel gereageerd; Brabosh.com]

Een hoge Israëlische ambtenaar van het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft volgens informatie van het dagblad “Ha´aretz” de nieuwe regeling een “aardbeving” genoemd. Voor het eerst zou de EU hierover een schriftelijke richtlijn hebben gepubliceerd. Tot nu toe bestonden er stilzwijgende afspraken en overeenkomsten, volgens welke de EU niet aan de andere kant van de Groene Lijn (de wapenstilstandslijn van 1949, door Palestijnen ook wel de 1967-grens genoemd) actief zou worden. Nu zou dit formele, bindende politiek zijn.

De ambtenaar zei verder: “Wij zijn niet bereid om de clausule in onze verdragen met de Europese Unie op te nemen en te ondertekenen.” Het praktische resultaat zou een einde aan alle samenwerking op de terreinen economie, wetenschap, cultuur en sport kunnen betekenen.

Eenzijdig partij kiezen voor Palestijnen
De “territoriumclausule” in het document zou gelijkstaan aan een Europese erkenning van de wapenstilstandslijn van 1949 als staatsgrens van Israël, wat volgens de eerste Israëlische commentaren een eenzijdig partij kiezen van de EU voor de Palestijnse posities zou zijn. Terwijl Israël er op staat te onderhandelen over het verloop van de grens, waarbij volgens een Amerikaans vredesvoorstel van 23 december 2000 de grote “nederzettingen” en delen van Oost-Jeruzalem bij Israël zouden moeten blijven, blijven de Palestijnen vasthouden aan een onvoorwaardelijke Israëlische aftocht en een nieuwe deling van Jeruzalem.

De nieuwe richtlijn zou volgens Israëlische media-informatie een samenwerking met Israëlische autoriteiten in Oost-Jeruzalem, zoals het ministerie van Justitie, toestaan, echter alleen betreffende activiteiten binnen de “grenzen van 1967”. Het is onduidelijk of ook academische instellingen zoals de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem gedupeerd zijn, omdat deze docenten uit Oost-Jeruzalem of uit de “nederzettingen” als werknemers heeft.

Zo zouden in het vervolg ook sporters die “aan de andere kant van de 1967-grenzen” wonen, uitgesloten kunnen worden van projecten van de EU, zoals EUROMED jeugdontmoetingen. Bij onderhandelingen in Brussel m.b.t. projecten van EUROMED zou Israël al opgeroepen zijn om de territoriumclausule op te nemen, aldus “Ha´aretz”.

Volgens de krant zouden in het vervolg alle levensterreinen van de Israëli´s hierbij betrokken zijn, mits de EU-richtlijnen ook voor economische samenwerking, jeugduitwisseling en zelfs voor de toerismebranche zouden gelden. De richtlijnen zouden strikt genomen iedere vorm van Israëlische ontwikkelingshulp aan de Palestijnen en pelgrimstochten van Israëlische ondernemingen naar Bethlehem en Jericho kunnen verhinderen, een belangrijke bron van inkomsten voor de Palestijnse Autoriteit.

Ook is onduidelijk hoe Duitsland in het vervolg zijn ontwikkelingshulp aan Palestijnen in de door Israël bestuurde zone C op de “West Bank” wil afwikkelen. De Duitse minister voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, Dirk Niebel, heeft onlangs in Jeruzalem verklaard dat Israël de erkende bestuursmacht in het bezette gebied zou zijn en dat daarom ontwikkelingsprojecten zoals zonne-energie-installaties of zuiveringsinstallaties alleen met Israëlische toestemming opgericht zouden kunnen worden.

De Joodse “nederzetting” van Givat Ze’ev, vijf kilometer ten noorden van Jeruzalem op de West Bank in Samaria, mag voortaan geen handel meer drijven met de 28 landen van de Europese Unie. Volgens de EU leven de ca. 11.500 inwoners van Givat Ze’ev daar illegaal en moet de Joodse bevolking van die gemeente zich eerst volledig terugtrekken uit het betwiste gebied. Enkel Joden die binnen de pre-1967 lijn van Israël wonen, bestaan wettelijk (voorlopig?) nog wel voor de EU. Zoals bekend tracht de EU de West Bank en Jeruzalem volledig Jodenvrij te maken om aldus plaats te maken voor de Palestijnen. [foto: Johannes Gerloff, Israelnetz]

De zaakwaarneemster van de EU-ambassade in Tel-Aviv, Sandra De Waele, deelde op de Israëlische radio mee, dat de EU “altijd al” de Israëlische aanwezigheid op de “West Bank” en de Golanhoogte niet zou erkennen en de “nederzettingenpolitiek” als “illegaal” volgens het volkerenrecht zou beschouwen.

David Kriss, woordvoerder van de EU-delegatie in Tel Aviv, verklaarde dat de Europese Commissie de nieuwe richtlijnen al op 30 juni zou hebben aangenomen, maar dat hun letterlijke tekst pas op 30 juli officieel zouden worden gepubliceerd. De regelingen gelden van 2014 tot 2020.

Volgens informatie van de burgemeester van Jeruzalem, Nir Barkat, in “Ha´aretz” zou de EU nog meer stappen plannen, zoals een visumplicht voor joodse kolonisten bij reizen naar de EU. “De Europeanen willen een ´Grote Chinese Muur´ tussen hun betrekkingen tot de legitieme staat Israël en een illegale nederzettingenstaat oprichten”, schrijft Barkat.

Nederland leidt de economische boycot van de EU jegens de Joodse staat

In de context van dit anti-Joods decreet van de EU zullen ongetwijfeld vele Nederlanders weemoedig terugdenken aan die “goeie ouwe tijd” toen Rost van Tonningen, boegbeeld van de NSB (de Nationaal-Socialistische Beweging in Nederland), ijverde voor een “Europesche Statengemeenschap”. Zoals blijkt uit deze poster hieronder “Europa één. Een hecht verbond van vrije volken”. Hierin riep de NSB  op tot het houden van een volksvergadering op donderdag 14 oktober 1942 te Groningen. Wat niet lukte tijdens het nazi-tijdperk, gebeurde wel in 1958 toen zes landen o.l.v. van België, Nederland en Luxemburg (Benelux, 1944) samen met de Bondsrepubliek Duitsland, Frankrijk en Italië het initiatief namen tot een eenmaking van Europa.

In de laatste week van juni heeft een Nederlandse ECI-delegatie, onder leiding van Legal Counsel Andrew Tucker, in Den Haag met vertegenwoordigers van de overheid gesproken over het voorstel van de Nederlandse regering om producten uit de betwiste gebieden in Judea en Samaria te labelen.

ECI, European Coalition for Israel, is een christelijk initiatief voor het bevorderen van de Europees-Israëlische samenwerking. Andrew Tucker is juridisch raadsman van ECI en directeur van Christenen voor Israël Internationaal, dat een van de oprichtende leden van ECI is.

De nieuwe liberaal-socialistische regering heeft een steeds vijandiger houding tegenover Israël ingenomen, en leidt nu de campagne binnen de Europese Unie om goederen, vervaardigd in de zogenaamde ‘nederzettingen’ in Judea en Samaria, te labelen. ECI probeert al maandenlang uit te leggen, dat de beste manier om de vrede tussen Israëli’s en Palestijnen te bevorderen niet boycot of desinvestering is, maar partnerschap en samenwerking.

Bovendien is het duidelijk dat het de Palestijnen zelf zijn die er onder lijden wanneer Israëlische producten uit de ‘gebieden’ in Europa worden gelabeld en geboycot. Momenteel werken er 70.000 Palestijnen voor Israëlische bedrijven in de ‘gebieden’.

In de ontmoeting met overheidsfunctionarissen heeft Andrew Tucker uitgelegd, dat labelen onvermijdelijk tot economische boycots zal leiden. Hij benadrukte ook, dat het internationale recht niet alle nederzettingen illegaal maakt, maar nederzettingen hebben de mogelijkheid hebben de potentie om vrede te scheppen door economische samenwerking in plaats van de vrede in de weg te staan.

De Europese Unie heeft, voor dit moment, afgezien van een oproep tot boycot van Israëlische goederen uit de ‘gebieden’, om zich niet te bemoeien met de huidige pogingen om het vredesproces te doen herleven. ECI is er eerder dit jaar in geslaagd om een gelijksoortige campagne van niet-gouvernementele organisaties in Finland af te wenden.

Met mij zullen vele pro-Israëlactivisten terugdenken toen het Nederlandse buitenland beleid nog aangevoerd werd door minister Uri Rosenthal. Met het vertrek van Rosenthal verloor Israël tegelijk ook Nederland als één van zijn trouwste bondgenoten. Merkwaardig toch, hoe soms één gedreven persoon het verschil kan maken en helaas ook andersom: kan doen afglijden in boosaardige Jodenhaat jegens de Staat Israël.

Ook Israel Today treurt over het heengaan van het vorige uitgesproken pro-Israëlkabinet en klaagt steen en been over het tegenwoordige Nederlandse beleid ten aanzien van Israël. Helaas, maar Nederland ontpopt zich in sneltreinvaart als de nieuwe kampioen Israëlbashen binnen de 28 lidstaten van de Europese Unie. Het wordt hierin op de voet gevolgd door het schaapachtige België, het land met zes regeringen, van overspelige koningen, Nederlands onkundige machtsgeile politici met in hun zog een eindeloos lange sliert narren en dwazen en onnozele dhimmies.
Copyright © 2013 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2021 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.