12 Chesjwan 5782 | 18 oktober 2021
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     Israël     Media     Publicisten     
Europese Unie boycot vanaf 19 juli àlle Israëlische producten voorbij Groene Lijn van 1949
Publicatiedatum: woensdag 17 juli 2013 Auteur: Brabosh | 861 keer gelezen
Yesha - Westbank, Antisemitisme buitenland, Europese Unie, 'Nederzettingen', BDS (Boycott, Divestment and Sanctions) »

Klik HIER voor de afbeelding

De Europese Unie heeft vandaag 16 juli 2013 een decreet uitgevaardigd dat contracten tussen om even welke van de 28 lidstaten van de Europese Unie en Israël een clausule moet bevatten waarin wordt vermeld dat Oost-Jeruzalem en de West Bank geen deel zijn van de Staat Israël en daarom geen deel uitmaken van het contract. Een ietwat omfloerste uitdrukking voor een boycot van alle Israëlische producten die in de gebieden voorbij de staakt-het-vurenlijn van april 1949 (pre-1967 lijnen) werden gemaakt.

Het decreet, dat in werking wordt gesteld vanaf vrijdag 19 juli 2013, verbiedt elke samenwerking, het uitreiken van subsidies, prijzen en financiering van om het even welk voorwerp of product dat in de opgegeven gebieden geproduceerd werd of afkomstig is, met name van Oost-Jeruzalem (Jeruzalem in feite, en dus niét uit de westelijk gelegen buitenwijken bekend als pre-1967 ‘West-Jeruzalem’), de Golan Hoogtes, de West Bank en zelfs het Niemandsland dat zich destijds tussen de Groene Lijn en de West Bank bevond.

De financiering door de Europese Unie, direct en indirect, van Israëlische groepen die opereren in de nederzettingen liggen reeds lang onder vuur van verscheidene organisaties binnen de Unie. De EU is sterk gekant tegen de Israëlische bouw van Joodse huizen voorbij de lijnen van 1949 en heeft herhaaldelijk gehandeld om een duidelijke lijn te trekken tussen Israël en de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever.

Het laatste decreet is het gevolg van de EU-Raad van Buitenlandse Zaken van december 2012, waarin wordt gesteld dat “alle overeenkomsten tussen de staat Israël en de EU ondubbelzinnig en expliciet hun niet-toepasbaarheid in de door Israël bezette gebieden in 1967 moeten aangeven.”

Hoe dan ook, de richtlijn zal het financieren van onderzoeksinstituten niet beschadigen, zoals de Hebreeuwse Universiteit, die personeels- en stafleden in dienst hebben die woonachtig zijn in de nederzettingen. Overheidsministeries die kantoren hebben in Oost-Jeruzalem zoals het ministerie van Justitie zullen eveneens nog kunnen genieten van de samenwerking met de Europese Unie.

Een afgevaardigde van de Europese Unie zei dinsdag dat Israël niet verbaasd zou moeten zijn over het decreet, zoals de kwestie bij herhaling ten berde werd gebracht en waarvoor door EU ambtenaren vooraf werd gewaarschuwd. Het nieuwe decreet, zei een afgevaardigde, is in overeenstemming met de meningen die reeds meerdere jaren gangbaar zijn binnen de Unie.

“Dit toont de mate aan hoezeer de Europeanen totaal wereldvreemd zijn van deze regio,” vertelde parlementslid Ayelet Shaked (Bayit Yehudipartij) op de IDF Radio. “Waarom zou [PA leider Mahmoud Abbas] zich haasten om onderhandelingen te voeren [met Israël] als de Europeanen al het werk voor hem in zijn plaats doen?” door Israël onder druk te zetten, vroeg ze retorisch.

Vice-minister in het kabinet van de premier, het parlementslid Ofir Akunis, zei in antwoord dat “het een verkeerde en een betreurenswaardige beslissing is. Dergelijke stappen – nog vooraleer de Palestijnen aangekondigd hebben dat ze zelfs bereid zouden zijn om terug te keren naar de onderhandelingstafel – duwen de vredesbesprekingen verder weg in plaats van dichterbij. Vertel ze ook in Europa, dat Judea en Samaria niet ‘bezet’ worden, zij zijn het thuisland van de Joodse natie.”

Minister voor Huisvesting Uri Ariel (Habayit Hayehudi partij) antwoordde op het decreet: “Deze beslissing wordt besmeurd door racisme en discriminatie tegenover het Joodse volk, die doet denken aan de verbodsbepalingen tegen de Joden in Europa meer dan 66 jaar geleden,” en hij voegde eraan toe “De Israëlische regering mag onder geen beding ooit instemmen met een toekomstig akkoord waarin een clausule wordt toegevoegd waarin zou staan dat Judea en Samaria geen deel zijn van de soevereine Staat Israël.”

De Yesha Council (het bestuursorgaan in Judea en Samaria) verklaarde dat “Tot onze spijt, in Tisha B’av Europa is men teruggekeerd naar een beleid van boycot en segregatie jegens de Staat van Israël. Europa ‘s onbeperkte steun aan de Palestijnse Autoriteit heeft het omgekeerd in een niet-neutraal element. De Israëlische regering moet het Buitenland Ministerie en het Ministerie van Defensie instructies geven om onmiddellijk de Europese projecten in Judea en Samaria af te breken totdat deze eenzijdige beslissing is verwijderd.”

Parlementslid Yoni Chetboun (Bayit Yehudipartij) toonde zich bijzonder boos over het EU-besluit dat hij ronduit racistisch noemde: “In 1975 besloot de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties dat het Zionisme gelijk is aan racisme (1). Chaim Herzog, de toenmalige afgevaardigde voor Israël aan de VN, sprak over het recht van het Joodse volk op een eigen staat en verscheurde het besluit ten overstaan van de vertegenwoordigers van de hele wereld. Wanneer Israël zich zelfverzekerd toont, begrijpt de wereld dat!”

Daar heb ik niets aan toe te voegen. Verscheuren dat decreet en weggooien. Amen!

De boycot door de nazi’s van Joodse producten en handelszaken in Duitsland [Kauft nich bei Juden] werd afgekondigd op 1 april 1933, één dag nadat in Dachau het eerste nazi concentratiekamp werd opgericht en slechts twee maanden nadat Adolf Hitler op 30 januari 1933 werd ingezworen als Kanselier van het Derde Rijk. Zes weken later, na het begin van de economische boycot, werden op 10 mei 1933 in héél Duitsland in het openbaar boeken verbrand die als ‘on-Duits’ werden beschouwd.

Na de rassenwetten van Neurenberg van september 1935 werden drie jaar later in november 1938 Joodse scholen, eigendommen en synagogen in brand gestoken (Kristalnacht) en niet veel later zullen ook de eerste mensen die als on-Duits werden beschouwd, vermoord, vergast en verbrand worden in de doodskampen. Maar het begon allemaal eerst met de economische boycot van de Joden. Benieuwd wat het volgende zal zijn voor Israël.

(1) Op 10 november 1975 nam de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties Resolutie 3379 aan die was ingediend door de 22 moslim lidstaten van de Arabische Liga en verklaarde dat “Zionisme is een vorm van racisme en rassendiscriminatie” [‘Zionism is a form of racism and racial discrimination’]. Aldus werd het anti-Zionisme verder uitgebreid in de sfeer van internationale niet-gouvermentele organisaties (ngo’s) en sloeg vrijwel meteen over naar de landen van de Derde Wereld. Dit was het resultaat van de samenwerking tussen Arabieren en de Sovjet-Unie die het anti-Zionisme wettigden en officieel erkenden. Resolutie 3379 werd zestien jaar later herroepen door Resolutie 46/86 van 16 december 1991: “The general assembly decides to revoke the determination contained in its resolution 3379 (XXX) of 10 November 1975“, maar het vergift had dan al zijn slopend werk verricht. De grote massa weet niet eens dat die veroordeling van het Zionisme door de VN jaren later weer herroepen werd. 

Copyright © 2013 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2021 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.