19 Niesan 5779 | 24 april 2019
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     IsraĆ«l     Media     Publicisten     
Inwijding Sjoel Almere
Publicatiedatum: maandag 09 februari 2015 Auteur: Opperrabbijn B. Jacobs | 726 keer gelezen
Opperrabbijn Jacobs, Antisemitisme binnenland, Torat hasod we'avodah zara [occultisme en afgoderij], Synagoge, Moessar [ethiek] »
Rabbijn van Almere Rabbijn Moshe Stiefel

In Almere is een nieuwe synagoge ingewijd. Toespraken van de initiatiefnemer de rabbijn van Almere Rabbijn Moshe Stiefel, Mv Jorritsma de burgemeester, van de nestor van de NL rabbijnen rabbijn I Vorst en van opperrabbijn Jacobs. Aanwezig waren bijna 200 mensen!

Toespraak van Binyomin Jacobs, opperrabbijn t.g.v. de inwijding van de nieuwe synagoge in Almere, 19 Sjewat 5775 – 8 febr. 2015:

Mevrouw de burgemeester en mijnheer Jorritsma, rabbijn Vorst (mijn leraar en vriend), collega’s rabbijnen, bestuurders van het NIK (federatie van Joodse Gemeenten), van het IPOR, van de Joodse Gemeente Bussum en van de Joodse Gemeente Almere, directie van de NIHS Amsterdam, fractie vertegenwoordigers van SGP en VVD, mijnheer de wethouder, geachte aanwezigen, rabbijn en mevrouw Stiefel met al hun Stiefeltjes.

Het moet mij van het hart dat ik het betreur dat we vandaag de inwijding hebben van deze nieuwe Almeerse synagoge. Hoewel de ruimte prachtig en doeltreffend oogt, verbaasde ik mij over de enorme hoeveelheid treden die moeten worden beklommen alvorens in dit Heiligdom, in deze synagoge, te belanden. En ik vroeg mij dan ook af wat de reden kan zijn dat rabbijn Moshe Stiefel voor een ruimte met een dergelijk steile trap heeft gekozen. Een mens moet leven met de tijd. De Alter Rebbe, die dit steeds benadrukte, bedoelde daar mee dat iedere Jood moet leven met de gedachten die die week centraal staan in de wekelijkse Thora-lezing. En als we dan kijken naar de Thora-lezing van gisteren dan lezen we: toen de Eeuwige was afgedaald op de berg Sinai, riep de Eeuwige Moshe naar de top van de berg en steeg Moshe opwaarts. Ik veronderstel dat dit de inspiratiebron is geweest voor rabbijn Moshe Stiefel om die hoge klim in te bouwen.

Dames en heren, het ware beter geweest als rabbijn Stiefel zich had geconcentreerd op een andere zin uit de Thoralezing van gisteren. Want we lezen daar ook dat Jitro, de schoonvader van Moshe, Moshe adviseert. En wat lernt de Thora ons dan: en Moshe luisterde naar zijn schoonvader en deed alles wat zijn schoonvader hem had gezegd. Als de huidige Moshe naar zijn schoonvader, naar mij dus, had geluisterd, dan had de inwijding van vandaag een week eerder plaatsgevonden en dan was die steile trap er dus niet geweest! Toen, vorige week sjabbat, lazen we in de Thora dat het Joodse volk, gevlucht uit Egypte, zich plotseling geconfronteerd zag met de zee. De Joden konden geen kant op. Achter hen het Egyptische leger en voor hen de zee! Wat deden ze? Waarheen konden ze gaan? Ze liepen verder, schakelden hun verstand deels uit, volgden de richting die de Eeuwige had aangewezen, de zee in, en zie: de zee splijt en de Joden lopen over een pad dat helemaal droog is, de zee was geweken en er was een gebied ontstaan dat eens zee was, Almere!

De crisis heeft niet alleen V&D maar ook de Joodse Gemeente Almere, onderdeel van het NIK, geraakt. De vorige locatie die als sjoel dienst deed moest om financiële redenen helaas worden gesloten. De toekomst zag er daardoor zorgwekkend uit, gelijk toen in Egypte. De Joden konden geen kant op. In Egypte was slavernij, maar ook assimilatie. Het Jodendom brokkelde af. Interne problematiek, externe bedreiging. Maar toen verscheen Moshe, onze profeet en legendarische leider, ten tonele. De richting was duidelijk. Maar verstandelijk bezien niet echt realistisch en dus was er tegenstand en discussie. In Egypte blijven? En later: wel de zee in, teruggaan, vechten, overgeven? Tien Plagen gingen vooraf aan de uiteindelijke bevrijding. Het verliep allemaal erg moeizaam, daar in Egypte, er heerste diepe duisternis, het toekomstperspectief was, realistisch bezien, nihil. Maar, geachte aanwezigen, is het bestaan van het Joodse volk in zijn geheel wel realistisch? Is het geen G’ds wonder dat ondanks alles het Joodse volk bestaat en leeft: Am Jisraeel chaj – het Joodse volk leeft! Ook in Nederland, ook in Flevoland, ook in Almere!

Maar we moeten er iets voor doen. Gelijk Moshe Rabeenoe, onze leider en profeet, de berg opging, zich als het ware verhief boven het aardse, boven het materiële, zo ook vereist deze synagoge een soort beklimming. Maar in de geschiedenis van de Thora klimt alleen Moshe en de rest van de gemeenschap bleef beneden wachten. Onze Moshe, rabbijn Stiefel, klimt echter niet alleen, maar laat ons allen meeklimmen…..en zo zijn we hier nu bijeen, na een gezamenlijke klim. Klimmend en vol doorzettingsvermogen. Het Joodse leven in de Flevopolder moet geïntensiveerd worden, steeds zullen we moeten blijven stijgen, met zijn allen, vanuit vereende kracht. Iedereen moeten we erbij betrekken. Juist in een tijd van zorgwekkend opkomend antisemitisme mogen we het Joodse pad niet verlaten. Wij zijn verplicht aan onze voorouders om de Nederlands-Joodse ketting niet te verbreken en wij dienen ervoor te zorgen dat iedere schakel zich kweet van zijn schakeltaak, zijn individuele verantwoordelijkheid in het grote Joodse geheel…….zeker ook om te voorkomen dat in de brede Nederlandse samenleving, die voortkomt uit het Joods-christelijke erfgoed, het Joodse deel verwordt tot geschiedenis die eens was…..

Tijdens die doortocht door de drooggevallen Schelfzee had ieder van de twaalf stammen zijn eigen weg, ieder zijn eigen tunnel. Ze kwamen allen uit slavernij en gingen allen in gezamenlijkheid en eensgezind naar de berg Sinai, om daar Thora en Traditie van de Eeuwige te ontvangen. Een geschenk uit de hemel, niet alleen voor toen, maar ook voor nu en zeker ook voor morgen! De vorige Wisjnitzer Rebbe vermeldt dat iedere tunnel een doorzichtige verbinding had met de tunnel ernaast. Ieder zag de weg die de ander bewandelde, men had oog voor elkaar, begrip, wederzijds respect. Joods Almere en Flevoland in zijn geheel, heeft veel meer Joodse inwoners dan ons bekend zijn. Onder hen Joden die niets meer van hun Jodendom weten, anderen die wel kennis hebben, maar geen tijd. Weer anderen die…….en die…… En dat alles moet een en dezelfde kant opgaan.

Een moeilijke klus die doorzettingsvermogen vereist en af en toe de uitschakeling van het verstand. Maar tegelijkertijd weten we, zeker in Almere, dat de zee kan openvallen, dat er onder de zee land is en dat we uiteindelijk zullen aankomen na enig klimwerk en na veel gezwoeg, bij de berg Sinai of in de synagoge van Almere, om in saamhorigheid verenigd, een prachtige Joodse gemeenschap te vormen, waar voor ieder een plaats is. Een Joodse gemeenschap die vecht tegen de assimilatie, die zich sterk weet en ook daadwerkelijk sterk is, vanwege de onderlinge verbondenheid. Barechenoe Awienoe koelanoe ke’echat – lieve G’d, zegen ons allen, als één: wanneer rust de Zegen van de Eeuwige over deze synagoge, over deze gemeenschap? Als we allen één zijn, ongeacht onze Joodse kennis, ongeacht onze mate van Jodendombeleving, maar wel met een oprecht respect voor elkaar en het oog niet alleen op de financiën gericht, maar ook op Boven.

Maar om dat te kunnen bereiken zijn er een paar zeer principiële voorwaarden, die beide uit de Thora-tekst van gisteren gedistilleerd kunnen worden. Het advies dat Jitro aan zijn schoonzoon Moshe gaf was: probeer het niet alleen te doen. Betrek anderen in de organisatie. En die anderen stonden op en vanuit wederzijds respect en de met Wil van de Eeuwige steeds voor ogen, lukte het en was de basis gelegd voor het Joodse volk. Een prachtige theorie, hoor ik u allen denken. Maar is het haalbaar?

Zeker! Maar er is een heel essentiële voorwaarde:
Lo ta’asee lega fesel – maak niet voor jezelf een afgodsbeeld lazen we gisteren in de Thora. Het woord voor afgodsbeeld is pesel. Als de Eeuwige aan Moshe vraagt om de Stenen Tafelen te maken komen we datzelfde woord ook tegen psal lega sjenee loechot, maar in een totaal andere betekenis. Het woord pe sameg lamed betekent daar het verzoek van G’d aan Moshe om de Stenen Tafelen uit te houwen. Hoe is het mogelijk dat een en hetzelfde woord het summum van kwaad behelst, het uithouwen van een afgodsbeeld, en bij een andere gelegenheid juist wijst op iets dat zeer verheven is, het uithouwen van de Stenen Tafelen met daarop de Tien Geboden? Het antwoord heeft een diepe les is zich. Als er sprake is van het uithouwen van een afgodsbeeld staat er eerst vermeld voor jezelf. Maar als de Eeuwige aan Moshe vraagt om de Stenen Tafelen uit te houwen, worden eerst de Stenen Tafelen vermeld in de Thoratekst en daarna lega - voor jou. M.a.w. als een mens eerst aan zichzelf denkt, dan is het resultaat een afgodsbeeld, maar als hij zichzelf weet weg te cijferen, dan worden diezelfde rotsblokken Stenen Tafelen, iets heel heiligs.

Hoe kom ik op het niveau dat ik mezelf weet weg te cijferen, is dan de volgende vraag? Door eerst de klim te maken. We moeten doordrongen zijn van de weet dat er een Eeuwige is. Samen omhoog naar G’d. En als we dat gedaan hebben, het oog steeds op Boven gericht houden, steeds eerst Omhoog kijken, eerst die steile trap……… dan wordt ons eigen ego secundair. En vanuit die positie zijn we in staat om de echte eenheid te bereiken en de Zegen van de Eeuwige over ons, Joods Flevoland, te laten komen. Maar tegelijkertijd strekken wij dan ook tot voorbeeld voor de brede Nederlandse samenleving waarvan wij al eeuwenlang een onderdeel zijn en, ondanks het opkomend antisemitisme, een onderdeel zullen blijven. Juist nu is het bundelen van alle krachten essentieel, Joods en niet-Joods, in de strijd tegen het mondiale gevaar dat ons allen bedreigt. De wrede en niets ontziende Farao van toen, bestaat helaas ook nu.

Deze gedachte is dusdanig belangrijk, dat ik begrijp dat onze Moshe omwille hiervan de inwijding van deze synagoge deze week heeft doen plaatsvinden en bij wijze van hoge uitzondering, en eenmalig, niet naar zijn schoonvader heeft geluisterd. Mazzeltov Almere, mazzeltov Flevoland.


©Opperrabbijn B. Jacobs 2015

Copyright © 2015 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2019 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.